Και συνεπώς, συγνώμη.

 

> Γέροντα καλημέρα. Μια ευχή σας λαχταρώ, θέλω καλά να εργαστώ, ωσάν στρατιώτης του Ιησού Χριστού, να πάω 'παραπέρα'. < Παιδί μου, ο Κύριος να σε ευλογεί. Λειτούργησε την ησυχία. Ησύχασε και μη μιλάς, μη δίνεις γύρο σου αφορμή, να γίνουν σχόλια για τον Θεό. Ίσως και να αμαρτήσεις. > Γέροντα, τον Ιησού Χριστό πολύ τον Αγαπώ, τον έχω μέσα στο Μυαλό, τον θέλω και στην Καρδιά μου. Γι' Αυτόν συνέχεια θέλω να μιλώ, έτσι θαρρώ, τον έχω συντροφιά μου. < Παιδί μου, κράτα εντός σου, την ευχή "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με τον αμαρτωλό" και τούτο αρκεί και φθάνει. Πίστευε, Αγάπα κι αν θέλεις προσευχή, πήγαινε στο "ταμείο" σου κανείς να μη σε δει.

Παιδί μου, μη Θεολογείς, ίσως έτσι να σφάλεις. Να έχεις πνευματικό για να ρωτάς και ανοικτό μυαλό για να μαθαίνεις. Κουβέντες θεολογικές, με άλλους 'αδελφούς' μην κάνεις. Στις άσκοπες πνευματικές συζητήσεις, υπάρχουν των 'λόγων', 'ψίχουλα', πνευματικά υπολείμματα. Γι' αυτά θα στείλει τους 'δικούς' του ο 'πονηρός', για να συλλάβει δυστυχώς, τα θύματα του τα πνευματικά. Παιδί μου, η προσευχή, η ελεημοσύνη και η ενάρετη ζωή, πρέπει να γίνονται αοράτως. Έτσι θα έχεις βέβαιη απ' τον Ιησού Χριστό ανταμοιβή. Έτσι με την στάση σου τη σιωπηρή, σαν γνήσιος χριστιανός θα λάμψεις. Διότι θα το θελήσει ο Θεός κι όχι εσύ, αυτοδικαίως με κουβέντες. > Γέροντα, έχω κάνει λάθη σοβαρά, κατάλαβα και ταπεινά ζητώ συγνώμη. Είναι επικίνδυνο για μένα και τους άλλους γενικά, αβασάνιστα να εκφέρουμε, για τον Θεό, και την δική μας γνώμη. Μεταμελούμαι και βασικά ζητώ συγχώρεση από τον Θεό, και τη δική σας στήριξη και ευλογία. Και συνεπώς συγνώμη.

Έλα λοιπόν, Εσύ Χριστέ και... ανάλαβε μας πάλι!!!

Καλησπέρα παιδιά,  σε λίγο αλλάζει ο χρόνος!!!!

Άλλος  ένας  χρόνος  πέρασε  γεμάτος  γεγονότα, αρετές, πάθη, αδυναμίες, αμαρτίες, καλοσύνες, εντάσεις...εναλλαγές  των  γεγονότων  που  χάραξαν  την  ζωή  του καθενός  μας... Από  το  έτος που  μας  πέρασε, βγήκαμε  καλύτεροι, χειρότεροι, το  ίδιο, είμαστε  εμείς, γίναμε  άλλοι... Γέμισαν  οι   γειτονιές  τις  μέρες  αυτές από  παιδιά, που έλεγαν τα    κάλαντα, ίσως  ήταν  λιγότερα  από  πέρσι, περισσότερα  κανείς  δεν  ξέρει...

Είναι  η  ζωή  μας  γεμάτη  αντιφάσεις, άλλοι  κουράστηκαν, άλλοι μεγάλωσαν, άλλοι  είναι ακόμη νέοι... Τα  πράγματα  σαφώς  είναι  πιο  δύσκολα  από  πέρσι, του  χρόνου  πως  θα  είναι  κανείς  μας δεν   γνωρίζει... Μα  Συ  που  είσαι  πάνω  απ' όλα, ο  Ίδιος  που ήσουν  χθες, ο  Ίδιος  και   σήμερα  είσαι, μα  και  ο  Ίδιος  αύριο  πάλι  θα είσαι, νέα  χρονιά  ανατέλλει,  τι  λες  μήπως  είναι  η  ώρα  η  δική  Σου...;

Το  πλοίο  αυτό  που  από  Κυβερνήτη  Σε  αρνήθηκε, Συ  όμως  ποτέ  δεν  καταλόγισες κακό στους αρνητές σου,  μήπως είναι  καιρός  και  πάλι στιβαρά να το αναλάβεις...;

Θάλασσα  τα πάντα  κάναμε, μα  Συ  σαν  Καπετάνιος  από  θάλασσες  γνωρίζεις, ανέλαβε  το  πλοίο  που  όλοι επιβάτες  ήμαστε  μη  τύχει...και  βουλιάξει.

Από  λόγια  και  ανθρώπινες ελπίδες...χορτάσαμε, Εσύ  μόνο  απομένεις, καιρός  Σου  ίσως  είναι  να  κοπιάσεις*...

Έλα  λοιπόν  Χριστέ και...ανάλαβε!!!!

Anastasia R.

*να έλθεις, ανεξάρτητα της αξίας μας.