Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φιλάνθρωπος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φιλάνθρωπος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2018

Μια προσευχή για όσους γνωστούς και αγνώστους.


Παναγία Τριάς, ελέησον ημάς.
Κύριε ιλάσθητι ταις αμαρτίαις ημών,
Δέσποτα, συγχώρησον τας ανομίας ημίν,
Αγιε επίσκεψαι και ίασαι τας ασθαινείας ημών, ένεκεν του ονόματός Σου.
Κύριε, ελέησον.
Κύριε, ελέησον.
Κύριε, ελέησον.
Δέσποτα Άγιε,
Πατέρα Παντοκράτορα,
επίβλεψε, ευλόγησε κι αξίωσε,
υγείας, δύναμης και φωτισμού,
και όλους όσους συναντήσαμε,
από καιρού εις καιρό και σήμερα.
Έτι δε και όσους προσευχήθηκαν για εμάς,
αλλά και δι' όσους κι εμείς προσευχηθήκαμε.
Ότι Μακρόθυμος, Φιλάνθρωπος, Φιλεύσπλαχνος Θεός υπάρχεις
και Εσένα διαρκώς δοξάζουμε,
Τώρα και Πάντα
και στους Αιώνες των Αιώνων. Αμήν.
Ικέτης ΙόΦ

© MichaelidesPost.Com®

Δευτέρα 1 Ιανουαρίου 2018

Καλή Ανάπαυση Ιησού Χριστέ δώσε στους προσφιλείς μας.


Φίλες και Φίλοι
του Ιησού Χριστού,
και όλων των Αγίων.
Να ζήσουμε Χρόνια Πολλά,
σε Αιώνια Βασιλεία.
Ας κάνουμε πολλές ευχές
και για όσους έχουν 'φύγει'.

"Καλή Ανάπαυση Ιησού Χριστέ
δώσε στους προσφιλείς μας.
Γνωρίζεις τα ονόματα
και τις καλές προθέσεις
κι αν κάπως ίσως έσφαλαν,
ως Ελεήμων  και Φιλάνθρωπος
είθε να συγχωρέσεις." Αμήν. 


Ιωάννης ό Φίλος


© MichaelidesPost.Com®

Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 2017

Κύριε, παρηγοριά μου...

Κάποιος νέος παραστράτησε, μα τόσο μετανόησε, όταν η Θεία Χάρη τον επισκέφτηκε από ένα κήρυγμα που άκουσε, που άφησε τον κόσμο κι έγινε μοναχός.
Έφτιαξε μια καλύβα στην έρημο κι έκλαιγε κάθε μέρα με πολύ πόνο τις αμαρτίες του. Με τίποτα δεν μπορούσε να παρηγορηθεί. Μια νύχτα παρουσιάστηκε στον ύπνο του ο Ιησούς, περιτριγυρισμένος από φως ουράνιο. Πήγε κοντά του με καλοσύνη:
- Τι έχεις, άνθρωπε και κλαις, με τόσο πόνο; τον ρώτησε με τη γλυκιά φωνή του.
- Κλαίω, Κύριε, γιατί έπεσα, είπε με απελπισία ο αμαρτωλός.
- Ω, τότε σήκω.
- Δεν μπορώ μόνος, Κύριε.
Άπλωσε τότε το Θεϊκό Του χέρι ο Κύριος της αγάπης και τον βοήθησε να σηκωθεί. Εκείνος όμως δε σταμάτησε να κλαίει.
- Τώρα γιατί κλαις;
- Πονώ, Χριστέ μου, γιατί σε λύπησα. Ξόδεψα τον πλούτο των χαρισμάτων Σου σε ασωτίες.
Έβαλε τότε με στοργή το χέρι Του ο Φιλάνθρωπος Δεσπότης στο κεφάλι του πονεμένου αμαρτωλού και του είπε με ιλαρότητα:
- Αφού για μένα πονάς τόσο πολύ, εγώ έπαυσα πια να λυπάμαι για τα περασμένα.






Δημοφιλείς αναρτήσεις