Χριστέ μου δώσε μου υπομονή και την Πίστη των Αγίων.
Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος
Πηγή: isychastis7.webnode.gr
Περί υπομονής
- Ο δε υπομείνας εις τέλος, ούτος σωθήσεται. [Όποιος όμως μείνει σταθερός και κάνει υπομονή ως το τέλος, αυτός θα σωθεί.] (Κατά Ματθαίον 10,22 και Κατά Μάρκον 13,13)
- Ουπομείναςειςτέλος, ούτοςσωθήσεται. [Εκείνος, ο οποίος κατά το διάστημα των δοκιμασιών θα δείξει μέχρι τέλους υπομονή, αυτός θα σωθεί.] (ΚατάΜατθαίον 24,13)
- Εντηυπομονήυμώνκτήσασθεταςψυχάςυμών. [Με την υπομονήν σας κερδίσατε τις ψυχές σας, για την αιώνια ζωή.] (ΚατάΛουκάν 21,19)
- Υπομονής γαρ έχετε χρείαν, ίνα το θέλημα του Θεού ποιήσαντες κομίσησθε την επαγγελίαν. [Διότι πρέπει να έχετε υπομονή, για να κάνετε το θέλημα του Θεού και να πάρετε την αμοιβή, που σας υποσχέθηκε ο Θεός.] (Προς Εβραίους 10,36)
- Ποίον γαρ κλέος ει αμαρτάνοντες και κολαφιζόμενοι υπομενείτε; Αλλ' ει αγαθοποιούντες και πάσχοντες υπομενείτε, τούτο χάρις παρά Θεώ. [Διότι τί αξία θα είχε, αν δείχνατε υπομονή στις τιμωρίες, για κάποιο κακό που κάνατε; Αν όμως, δείξετε υπομονή στις άδικες τιμωρίες, για κάποιο καλό που κάνατε, τότε αυτό θα είναι πολύ αρεστό στο Θεό.] (Α' Πέτρου 2,20)
- Γινώσκοντες ότι το δοκίμιον υμών της πίστεως κατεργάζεται υπομονήν· η δε υπομονή έργον τέλειον εχέτω, ίνα ήτε τέλειοι και ολόκληροι, εν μηδενί λειπόμενοι. [Να γνωρίζετε, ότι όταν δοκιμάζεται η πίστη σας με τις θλίψεις, έχει σαν αποτέλεσμα να αποκτάται την αρετή της υπομονής. Όμως αυτή η υπομονή, πρέπει να μείνει σταθερή ως το τέλος, για να γίνετε τέλειοι και ολοκληρωμένοι, ώστε να μην μειονεκτείτε σε τίποτα. (Ιακώβου 1,3-4)
- Μακάριος ανήρ ος υπομένει πειρασμόν· ότι δόκιμος γενόμενος λήψεται τον στέφανον της ζωής, ον επηγγείλατο ο Κύριος τοις αγαπώσιν αυτόν.[Μακάριος και τρισευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος εκείνος, ο οποίος υπομένει με καρτερία και πίστη στον Θεό, την δοκιμασία των θλίψεων, διότι έτσι αναδεικνύεται εκλεκτός και δοκιμασμένος άνθρωπος ενώπιον του Θεού και θα λάβει ως αμοιβή του, το ένδοξο στεφάνι της αιωνίου ζωής, το οποίο υπεσχέθηκε ο Κυριος, σε εκείνους, που τον αγαπούν.] (Ιακώβου 1,12)
- Οφείλομενδεημείςοιδυνατοίταασθενήματατωναδυνάτωνβαστάζειν, καιμηεαυτοίςαρέσκειν. [Εμείς οι προοδευμένοι και φωτισμένοι στην πίστη και την αρετή, έχουμε υποχρέωση να ανεχόμαστε και να υπομένουμε τις πνευματικές ασθένειες των αδυνάτων αδελφών, να μη φερόμαστε με αυταρέσκεια και να μην επιζητούμε ό,τι ευχαριστεί τον ευατόν μας.] (ΠροςΡωμαίους 15,1)
- Ανεχόμενοι αλλήλων. [Να ανέχεστε ο ένας τις αδυναμίες του άλλου] (Προς Κολασσαείς 3,13)
- Ουαί υμίν τοις απολωλεκόσι την υπομονήν· και τί ποιήσετε όταν επισκέπτηται ο Κύριος; [Αλίμονο σε εσάς, που έχετε χάσει την υπομονήν! Τι θα κάνετε, όταν σας επισκεφτεί ο Κυριος με δοκιμασίες και θλίψεις;] (Σοφία Σειράχ 2,14)
- Ο Θεός την σωτηρία των ανθρώπων, την κρέμασε στην υπομονή. ''Ο υπομείνας εις τέλος, σωθήσεται''. Γι΄αυτό δίνει δυσκολίες, διάφορες δοκιμασίες, για να ασκηθούν οι άνθρωποι στην υπομονή. Βλέπετε ο Θεός δεν ευχαριστήθηκε τόσο από τις ελεημοσύνες του Ιώβ, όταν είχε όλα τα αγαθά, όσο από την υπομονή του, τον καιρό της δοκιμασίας. Να προσέχουμε να μην χάνουμε την υπομονή μας, για να μην χάσουμε τελικά την ψυχή μας. (ΆγιοςΠαϊσιος ο Αγιορείτης)
